Thongsuk's profileGohapzpacePhotosBlogListsMore Tools Help

Thongsuk Atiwannakul

Occupation
Location

Gohapzpace

Photo 1 of 13
February 02

After the Rain : Part 1

After the Rain : Part 1
     และแล้วก็ผ่านพ้นปีเก่ามาได้ ขอต้อนรับปีหมูทอง เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นตั้งแต่ต้นปีเรื่อยมาจนถึงวันนี้ที่นับเป็นต้นเดือนที่ 2 ของปีนี้แล้ว
     อยู่บ้านไปวันๆหลังกลับไปงานปีใหม่ อยู่ก็ได้ไปอยู่วัด 1 อาทิตย์แบบกระทันหัน คงจะไม่อธิบายรายละเอียดว่าไปอยู่อย่างไรแต่หลังจากออกมาแล้วกลับทำให้รู้จักตัวเองมากขึ้นทวีคูณ.....มีหลายๆสิ่งที่คิดได้และมีอีกหลายสิ่งที่เกิดขึ้นมาให้ต่อ แต่ไม่มีสิ่งไหนคิดตกซักอัน
     หลังจากกลับมาที่กรุงเทพก็รู้สึกแปลกๆอยู่ไม่น้อยกับการตัดสินใจลาออก รู้สึกเวลามัน ผ่าน ไปแบบช้าๆ และมักจะมีคำถามเกิดขึ้นรอบตัวว่าตอนนี้ทำอะไรอยู่ ? เฮ้อ...มันเป็นคำถามที่ตอบยากจริงๆนะ แต่ก็ทำงัยได้อ่ะ...ตัดสินใจแล้วนี่ แต่ก็รู้สึกสบายใจขึ้นเยอะอ่ะ
     หลังจากเวลาผ่านไปอย่างช้าๆจนอยู่มาวันหนึ่งก็ได้จับผลัดจับผลูได้ไปทริปกะพี่ๆ PIXPROS เดินทางไปถ่ายรูปที่ดอยขุนแม่ยะ จ.เชียงใหม่ ชีวิตเริ่มมีสีสัน มีความหวัง มีแรงบันดาลใจ มากขึ้น มีความสุขมากขึ้น และนับเป็นการก้าวข้ามกำแพงอีกหนึ่งขั้นของผม เห็นรูปที่ถ่ายออกมาแล้ว พอใจกับงานนี้รู้สึกภูมิใจว่าตัวเองก็ทำได้นิ...
     แต่ทว่า...แล้วก้าวต่อไปของเราหล่ะจะเอาอย่างไรกันแน่ จะทำงานต่อ? รึ จะเรียนต่อ ? อันนี้เป็นคำถามของตัวเองที่ตอบตัวเองไม่ได้ซักที คิดเท่าไหร่ก็ตัดสินใจไม่ถูก บางครั้งทางเลือกที่มากเกินไปมันก็ไม่ดีเหมือนกันนะ...
    
 
January 15

Changing Point (again)

JUST DO IT !
และแล้วชีวิตนักศึกษาก็จบลงอย่างสมบูรณ์ T-T เฮ้อ...เศร้า
การเผชิญหน้ากับหนทางข้างหน้ามันก็ลำบากมิใช่น้อยเลยนะเนี่ย
..............
ดีใจกะเพื่อนๆที่สอบได้ใบประกอบวิชาชีพสถาปนิกด้วยนะครับ
สำหรับเพื่อนๆที่ผิดหวังก็เป็นกำลังใจสู้อีกปีนะครับ..............
..............
เป็นอีกช่วงที่ฟุ้งซ่านมากๆไม่รู้จะทำอะไรต่อกะชีวิตดี
แต่ก็เหมือนได้ตัดสินใจไปกว่าครึ่งแล้วล่ะ
เหลือแต่ทำเท่านั้นเอง.............อิอิ
.
.
.
<div><embed src="http://widget-e7.slide.com/widgets/slideticker.swf" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" scale="noscale" salign="l" wmode="transparent" flashvars="cy=h5&il=1&channel=216172782116465639&site=widget-e7.slide.com" width="400" height="300" name="flashticker" align="middle"/><div style="width:400px;text-align:left;"><a href="http://www.slide.com/pivot?tt=14&cy=h5&ad=0&id=216172782116465639&map=1" target="_blank"><img src="http://widget-e7.slide.com/p1/216172782116465639/h5_t014_v000_a000_f00/images/xslide1.gif" border="0" ismap="ismap" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?tt=14&cy=h5&ad=0&id=216172782116465639&map=2" target="_blank"><img src="http://widget-e7.slide.com/p2/216172782116465639/h5_t014_v000_a000_f00/images/xslide2.gif" border="0" ismap="ismap" /></a></div></div>
November 22

จุดเริ่มต้นของชีวิต........อีกครั้ง

และแล้วก็ได้ตัดสินใจแล้วว่า...........จะลาออก
เพื่อออกไปดูโลกที่กว้างกว่า อยากเห็นท้องฟ้า อยากเห็นทะเล อยากเห็นรุ้งกินน้ำ และ อยากเห็นดวงดาวกะพระจันทร์
ชีวิต...........................คือสิ่งที่ต้องค้นหา
ชีวิต...........................คือการทดลอง
ชีวิต...........................คือสิ่งที่ต้องเรียนรู้
และ.............ชีวิตคือการก้าวเดินไปข้างหน้า
November 08

Season Change

      + S E A S O N   C H A N G E +

       Yahoooooooooooooo......ในที่สุดลมหนาวก็พัดผ่านมาอีกครั้ง

      หลังจากความเหงาของฤดูฝนที่เข้าครอบงำทั้งประเทศไทยและหัวใจของใครอีกหลายๆคน(รวมถึงกระผมด้วย...อิอิ)

ก็มิได้ช่วยอะไรให้ดีขึ้นเลย เมื่อลมหนาวที่หอบเอาความเย็นมาจากตอนเหนือของขั้วโลก

มาทำให้หัวใจหนาวเหน็บไปถึงขั้วตับและปลายลำไส้ใหญ่........

        เมื่อวันเพ็ญ เดือน 12 ปีพุทธศักราช 2549 น้ำก็ยังนองตลิ่งเหมือนเช่นทุกๆปีฉันใด ข้าพเจ้าและผองเพื่อนได้กลับไปรำลึกความหลัง ณ.บึงศรีฐานกันเฉกเช่น 5 ปีที่ผ่านมาฉันนั้น

มีทั้งความสนุกสนาน สรวลเสเฮฮาตามประสาวัยรุ่นจบใหม่ที่นานๆได้เจอเพื่อนๆซักทีนึง และน้องๆทั้งที่รู้จักสนิทสนมกันมาเก่าก่อนและไม่ค่อยจะรู้จักกันเท่าไรนัก

รู้สึกว่ายิ่งโต เวลาก็ยิ่งเดินเร็วขึ้น ........ทำไมนะ ทั้งๆที่ตอนเด็กๆอยากจะโตเป็นผู้ใหญ่เร็วๆ แต่ตอนนี้ชักอยากกลับไปเป็นเด็กอีกแล้วซิ

        บลา บลา บลา ......... แล้วในที่สุดหัวใจมันก็เต้นครึกโครมอีกครั้งเมื่อวันลอยกระทง แต่กระทงไม่หลงทางนะเพราะไม่ได้ลอย 555+ เมื่อเค้าคนนั้นเดินผ่านมาที่ซุ้มของคณะ*ถาปัด ........ ..........................................จบ ไม่รู้จะอธิบายอย่างไรถึงความรู้สึกขณะนั้นทั้ง งง ตื่นเต้น ตกใจ ......................พอตื่นมาอีกที ก็จรลีมาที่เมืองหลวงอีกแล้ว

เฮ้อ.........................กลับมาสู่โลกแห่งความจริงอีกครั้ง เมื่อโลกแห่งความฝันถูกเวลาผลัดพรากออกไปจากชีวิต ด้วยหวังอย่างใจจดใจจ่อว่าเมื่อไหร่จะถึงเดือนธันวาคมเร็วๆ จะได้กลับไปมหาลัยอีกครั้ง

    งั้น...ข้าพุทธเจ้าใคร่ขออันเชิญอ้ายน้องหมู่เฮา มาร่วมแสดงความยินดีกะข้าน้อยและผองเพื่อน สถ.14 มข.ด้วยนะครับกระผม อาจมิได้ส่งข่าวผ่านทะเลโฟนก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคร้าบ

กำหนดการประมาณวันที่ 18-20 ธค 49 ยังไม่ชัวร์ว่ารับจริงวันไหน แต่ถ้าได้ข่าวแล้วจะแจ้งให้ทราบอีกทีนะขอรับกระผม.......

Kim Thong Zook 

PS.Thanks a lot to Neatnapitch  na...krab for your beautiful picture "Ratchapreak 2006"

September 26

Past....Present.....and Future

จุ๊กกรู้..........................................................
เวลาผ่านมาเร็วจริงๆ..นี่ก็ทำงานมา 4 เดือนแล้ว....ว้าว เร็วจิง
แต่ตอนนี้รู้สึกว่าเวลา มันผ่านไปช้ามากกกกกกกกกกกกกกก
งงๆ กะชีวิต(อีกแล้วครับท่าน)
      ตื่นขึ้นมาในเช้าวันหนึ่งหลังจากกลับมาจากสิงคโปร์
รู้สึกว่า...เป้าหมายของชีวิตมัน........เปลี่ยนไป
รู้สึกแย่ที่คิดอย่างนั้น..............แต่ทำงัยได้ มันรู้สึกไปแล้ว
แล้ะมีความรู้สึกว่า จะทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
โดยเฉพาะเมื่อเห็นเพื่อนหลายๆคนมีการเปลี่ยนแปลงในวิถีชีวิต
ไอ้น้อย......กลับขอนแก่นไปแว้ว
ไอ้โบท......จะขายกบหาเลี้ยงครอบครัว
ปลาน้อย.....กลายเป็นเถ้าแก่ไปซะแล้ว
โอ้ว.................................................................โนว์
    แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งเครียด ยิ่งได้คุยกะเพ่อนก็ยิ่งหนักเข้าไปอีก
เพราะรู้สึกเหมือนๆกันอยู่........และจะทำยังงัยกะชีวิตดี
ใจหนึ่งก็อยากรีบลาออก อยากจะไปทำงานอย่างอื่นที่ฝัน
แต่อีกใจหนึ่งก็ยังอยากจะหาประสบการณ์จากงานที่ทำอยู่
ช่างเหมือนเรื่อง season change จัง
"เราจะรักในสิ่งที่เราเลือก หรือเราจะเลือกในสิ่งที่เรารัก"
เย้ๆแต่ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นเยอะแล้วหล่ะ
เป้าหมายใหม่เริ่มชัดเจน
หมอกควันเริ่มจากหาย
แต่ข้างนอกฝนตกแล้วทำงัยดีเนี่ย....เปียกแน่ๆ--ไม่เกี่ยว
.
.
.
กลับบ้านดีก่า 555+ วันนี้อู้งานทั้งวันเลย ทำไฟล์งานเจ๊งอีก เฮ้ยชีวิตกรู...